poniedziałek, 15 sierpnia 2016

Rodzaje adiuwantów i ich skuteczność

Rodzaje adiuwantów i ich skuteczność


Autor: Artelis - Artykuły Specjalne


Stosowanie zabiegów chroniących rośliny nie daje stuprocentowej gwarancji skuteczności. Tak naprawdę jest ona zależna od wielu czynników. Istotna jest nie tylko częstotliwość aplikowania specjalistycznych preparatów, ale również jakość wody czy odpowiednie warunki pogodowe.


Dodatkowo z liści wielu roślin, zwłaszcza tych pokrytych nalotem woskowym, ciecz robocza łatwo spływa i ostatecznie wchłaniają się tylko niewielkie jej ilości. Na szczęście na rynku pojawia się coraz więcej rozwiązań, które skutecznie podnoszą jakość zabiegów, nawet przy występowaniu wszystkich wymienionych wcześniej czynników. Z pomocą przychodzą nowoczesne środki zwane adiuwantami, wspomagające działanie substancji zawartych w preparatach oraz podnoszące odporność roślin. Na zachodzie Europy to produkty cieszące się ogromną popularnością, w Polsce zdobywają zainteresowanie coraz większej liczby osób.

Co to jest adiuwant?

Słowo "adiuwant" pochodzi z łaciny i oznacza "pomagać", "wspierać". Adiuwanty to zatem substancje pomocnicze, modyfikujące właściwości sporządzonej wraz z nimi cieczy roboczej. Do ich zadań należy m.in. zapobieganie przesiąkaniu roztworu z wierzchniej warstwy gleby do jej wnętrza, ułatwianie mieszania kilku preparatów wzbogaconych o różne substancje czynne oraz poprawianie przenikania substancji czynnych w głąb roślin. - Adiuwanty najczęściej wykorzystuje się przy stosowaniu herbicydów. Skutecznie wspomagają również działanie innych środków ochrony roślin, m.in. fungicydów i insektycydów. Zalety ich stosowania to nie tylko zwiększenie skuteczności zabiegów, ale również obniżenie ich kosztów. Dzieje się tak, ponieważ przy stosowaniu adiuwantów zmniejsza się dawka zastosowanego herbicydu czy fungicydu, co przekłada się na mniejszą cenę, przy zachowaniu pożądanego efektu - tłumaczy specjalista firmy Biostyma, specjalizującej się m.in. w sprzedaży różnego rodzaju adiuwantów.

Rodzaje

Z uwagi na sposób działania można podzielić adiuwanty na dwa podstawowe typy. Jednym z nich są środki aktywujące - w tej grupie wyróżnia się dwa rodzaje substancji. Do pierwszego zalicza się substancje powierzchniowo czynne, które zwiększają pokrycie substancji czynnej na liściach. To z kolei prowadzi do lepszego wnikania preparatów w tkanki roślin. Wśród adiuwantów aktywnych wyróżnia się też oleje roślinne i mineralne oraz ich estry. Te prowadzą do lepszego rozpuszczania się substancji, co zwiększa skuteczność ich działania. Do drugiego typu adiuwantów można zaliczyć produkty modyfikujące, które ograniczają pienienie się i spływanie substancji roboczej. Dodatkowo ich stosowanie zapobiega rdzewieniu metalowych części urządzenia opryskującego. To - wbrew pozorom - bardzo częsty problem, występujący przy stosowaniu niektórych probiotyków roślinnych oraz innych substancji bogatych w mikroorganizmy czy bakterie. To tylko podstawowa klasyfikacja adiuwantów. Można je dzielić dalej na surfaktanty, wspomagacze olejowe czy adiuwanty mineralne albo wspomagacze wielokomponentowe, zawierające w składzie kilka składników, oraz wiele innych.

Skuteczność

Adiuwanty mają tyle samo zwolenników, co przeciwników. Ci drudzy są przekonani, że sam oprysk wystarczy. Pozostali twierdzą, że wydajność i skuteczność działania samych środków często pozostawia wiele do życzenia i właśnie dodawanie adiuwanta podnosi ich jakość. Jak jest naprawdę? Opryski same w sobie są skuteczne, ale już na wstępie tekstu uściślono, ile czynników zewnętrznych może wpływać na ich efektywne działanie (lub jego brak). Adiuwanty to natomiast gwarancja skuteczności bez względu na panujące warunki, oraz ograniczenie kosztów regularnych oprysków roślin. W zależności od rodzaju, adiuwanty umożliwiają 100% wykorzystania nawozów dolistnych, tak jak przy nawożeniu kropelkowym. Produkty te regulują pH oprysków, umożliwiając lepsze rozpuszczanie się substancji aktywnych zawartych w środkach ochrony roślin.

To również ekologiczne rozwiązanie. Stosując adiuwanty, można zredukować ilość dawek pestycydów nawet o 30%. To zmniejsza koszt produkcji uprawy i obniża jej negatywny wpływ na środowisko naturalne, co w dzisiejszych czasach jest wyjątkowo istotne. Z ofertą sprzedaży adiuwantów można się zapoznać na stronie internetowej biostyma.pl.


Artykuł został napisany przez ekspertów prowadzących sklep internetowy Curver Lifestyle specjalizujący się między innymi w sprzedaży mebli Corfu: http://www.curver-lifestyle.pl/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wapnowanie gleb

Wapnowanie gleb


Autor: Mariusz Cacała


Prawidłowy odczyn gleby wpływa korzystnie na zachodzące w niej procesy. Wraz z zmniejszonym zakwaszeniem zwiększa się ilość składników pokarmowych w glebie tj. wapnia, magnezu i fosforu , a spada ilość metali ciężkich tj. ołowiu i niklu.


Wpływ na taki stan rzeczy ma wapnowanie gleb. Gdy tego zabraknie, to sytuacja zrobi się zupełnie odwrotna i przyczyni się do spadku wzrostu roślin uprawnych, a co za tym idzie pogorszy się sytuacja jakości plonów.

W Polsce w większości występują gleby kwaśne o niskim odczynie pH, z niedoborem składników pokarmowych, a z nadmiarem metali ciężkich. W tych glebach występuje tzw. glin ruchomy, który jest szkodliwy dla roślin, gdyż hamuje wzrost korzeni. Zakwaszenie ma pływ również na utratę struktury gruzełkowatej, która zapewnia glebę w odpowiednie stosunki wodno-powietrzne. Taki stan gleb powoduje także wzrost niechcianych chwastów na polu uprawnym.

Wapnowanie sprzyja poprawie jakości gleb zmieniając ich odczyn z kwaśnego na lekko kwaśny. Dodatkowo dostarczając glebie związki wapnia poprawia się jakość próchnicy. Aby taki stan rzeczy miał zastosowanie musi być wapnowanie wykonane w sposób prawidłowy. Zatem kiedy należy przeprowadzić zabieg wapnowania? Otóż najczęściej stosuje się go późnym latem i jesienią. Nawóz musi być odpowiednio wymieszany z glebą, dlatego też nie należy sadzić roślin od razu po wapnowaniu. Trzeba odczekać czasem nawet do 3 tygodni.

Dawkowanie i jakość nawozu zależne jest od pH podłoża i typu gleby. Odpowiedni dobór można wywnioskować na podstawie procentu tlenku wapnia (CaO) występującego w nawozach dostępnych na rynku. Do gleb ciężkich stosuje się większą ilość nawozu niż w glebach lekkich.

Należy się również zapoznać z zasadami dotyczącymi wapnowania gleb:

  • Dla gleb lekkich i torfowych nie stosuje się nawozów w formie tlenkowej, lepsze zastosowanie ma kreda nawozowa
  • Nawozy tlenkowe najlepiej stosować na gleby ciężkie
  • Przebieg wapnowania powinien odbywać się w porze suchej, przy bezwietrznej pogodzie
  • Nie należy stosować nawozu na glebę mokrą

Myśląc o dobrych plonach należy wymienione w tym artykule informacje wziąć pod szczególną uwagę i je zastosować w trakcie swoich prac rolnych.


Ekowap sp z o.o. - produkujemy wysokiej jakości wapno magnezowe

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Hodowla drobiu

Hodowla drobiu


Autor: Kamil Lewynsky


Produktem, który najczęściej używamy w kuchni jest mięso drobiowe. Jest ono składnikiem zup, sałatek i dań głównych. Zawiera dużą ilość białka i niewielką tłuszczu. Porównując je z wieprzowiną czy cielęciną posiada większe ilości wartości odżywczych i dietetycznych.


W szczególności uwielbiane są piersi z kurczaków i indyków. Zwierzęta drobiowe są grupą najczęściej hodowaną, zarówno w małych jak i dużych gospodarstwach.

Drób jest pojęciem zbiorczym, ogólnym. Określa grupę udomowionych ptaków, które hoduje się ze względu na mięso, jaja i pierze. Często hodowane są w celach dekoracyjnych. Do tej grupy zaliczają się kury, gęsi, kaczki, indyki, gołębie i perliczki. Pod względem kulinarnym drobiem definiuje się również dzikie ptaki. Do największych producentów drobiu na świecie należą Chiny, Stany Zjednoczone, Brazylia i Indie. W Unii Europejskiej najwięcej drobiu produkuje się w Polsce. Duża popularność naszych produktów wynika z atrakcyjnych cen, które są korzystne zarówno dla odbiorców jak i wytwórców. Najwięcej kupują od nas Niemcy, Czechy, Francja i Wielka Brytania. Wiadomości rolnicze podają opinię Szefa Krajowej Rady Drobiarskiej , który prognozuje, że rozwój branży będzie opierał się na znacznym wzroście produkcji, włącznie ze wzrostem jakości mięsa i jego przetworów. Zauważa on także możliwości, jakie polskie produkty mają na rynkach Bliskiego Wschodu. W 2013 roku polscy producenci eksportowali 570 tysięcy ton mięsa i podrobów. Jest to, aż 8 proc. więcej niż rok wcześniej. 75 proc. drobiu stanowią kurczaki, 20 proc. indyki, 3 proc. gęsi, 2 proc. kaczki.

Najpopularniejszą rasą drobiu są brojlery. Są to zwierzęta mięsne, intensywnie tuczone i przeznaczone na ubój. To określenie stosuje się przede wszystkim do kur. Tak określane są także kaczki i indyki. Głównym problemem jest karmienie drobiu. Zdarza się, że producenci, aby zaoszczędzić podają zwierzętom antybiotyki czy hormony wzrostu. Sprawiają one, że drób szybciej i intensywniej rośnie. Jednak jest to nielegalny proceder. Kara za podawanie antybiotyków zdrowym kurczakom wynosi 92 tysiące zł.

Chów ściółkowy jest standardem w przypadku brojlerów. W Polsce wolny wybieg jest niestety jeszcze rzadkością. Jednak polskie fermy coraz częściej mogą poszczycić się zaawansowanymi technologiami, które usprawniają pracę i poprawiają jej wydajności. Za pomocą komputerów można teraz kontrolować wilgotność, temperaturę, jedzenie i picie. Programy ministerstwa, a także dopłaty do rolnictwa oferowane przez Unię Europejską mogą bardzo pomóc w usprawnieniu prowadzonej fermy.


agroFakt

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Rolnicza technologia

Rolnicza technologia


Autor: Kamil Lewynsky


Współcześnie zalewa nas ogrom nowości technologicznych. Każdego dnia dowiadujemy się o nowych wynalazkach i odkryciach. Przybywa także wiele programów i aplikacji, które urozmaicają i ułatwiają nam życie. Rolnicy także mają do swojej dyspozycji wiele takich pomocy.


Obecnie nie wyobrażamy sobie życia bez telefonu komórkowego. Aktualnie nie tylko służy do komunikowania się ze sobą za pomocą połączeń głosowych czy wiadomości tekstowych. Przede wszystkim jest dla nas pomocą przy codziennych czynnościach, dzięki zainstalowanym różnorodnym programom i aplikacjom. Także specjalnie z myślą o rolnikach powstaje coraz więcej programów. Z badań wynika, że z Internetu korzysta 71% rolników. Najczęściej korzystają z laptopów (57%), ale nie brakuje też użytkowników smartfonów (27%) i tabletów (13%).

Rolnicy zaangażowali się bezpośrednio w tworzenie programów. Powstała platforma mRolnik.pl. Jest to strona, na której zarówna początkujący, jak i wieloletni rolnicy znajdą pomocne narzędzia do rozwijania i ułatwiania pracy w swoim gospodarstwie. Platforma ma na celu pomoc w planowaniu uprawy na dany rok, załatwianiu formalności, wystawianiu faktur, załatwianiu spraw urzędowych. Ułatwia także współpracę z doradcą rolnym, odnalezienie gospodarstwa przez klientów czy otrzymywanie płatności. Daje narzędzia, dzięki którym optymalizujemy dochód.

Informacji na temat dostępnych aplikacji i programów dla rolników dostarczy nam jakikolwiek portal rolniczy. Większość programów jest udostępniana nieodpłatnie. Ostatnimi czasy popularny dla rolników i ogrodników jest Agro-Alarm. Dostępny jest on w systemach operacyjnych Windows i Android. Zawiera : kalkulator rolniczy (kalkuluje dawki i stężenie środków ochrony roślin), wiadomości rolnicze (wszelkie potrzebne aktualności), notatnik rolnika (pozwala zapisywać, tym samym monitorować sytuację na polu) i komunikaty sadownicze i warzywnicze (ostrzega przed możliwymi zagrożeniami dla upraw). Aplikacja posiada szeroką listę dostępnych upraw. Od zbóż przez warzywa po drzewa owocowe i krzewy jagodowe.

Kolejnym popularnym serwisem jest rolnikon.pl. Oferuje on pomoc w zarządzaniu uprawą, magazynowanymi materiałami i hodowlą. Dzięki tej czy innej platformie rolnik zaoszczędzi wiele swojego czasu i energii. Zwiększy także efektywności swojej pracy i, co za tym idzie, upraw. Ponadto ten serwis oferuje kalkulatory żywieniowe dla zwierząt hodowlanych. Dzięki funkcjom, które zarządzają uprawami, rolnik przez cały czas będzie miał kontrolę nad swoim polem. Programy i aplikacje tego typu sprawiają, że praca rolnika jest łatwiejsza i efektywniejsza.


AgroFakt

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Popularność owoców jagodowych

Popularność owoców jagodowych


Autor: Kamil Lewynsky


Produkcja jabłek i uprawa pszenicy od pokoleń towarzyszy polskiemu rolnictwu. Są znakiem rozpoznawczym polskiej wsi. Kiedy myślimy o sadownictwie na myśl przychodzą nam przede wszystkim drzewa takie jak: jabłonie, wiśnie, grusze czy śliwy.


Często zapominamy o innych owocach, których uprawa sprawia, że Polska jest europejskim potentatem i znaczącym producentem globalnym. Mowa oczywiście o owocach jagodowych.

Sadownictwo, do którego należy także uprawa krzewów, jest znaczącą gałęzią polskiego rolnictwa. Według danych z 2013 roku najpopularniejszymi owocami jagodowymi uprawianymi w polskich gospodarstwach rolnych są : 32% truskawki, 32% porzeczki, 23%maliny, 6% borówka, 5% aronia, 2% agrest. Produkcja tych owoców odgrywa znaczącą rolę od lat siedemdziesiątych XX wieku. Aktualnie tą uprawą zajmuje się około 200 tysięcy z reguły małych gospodarstw. Średnio 16 % zbiorów wszystkich owoców stanowią owoce jagodowe. Od 2004 roku ich produkcja systematycznie rośnie. W latach 2003- 2013 wzrosła o 21%.

Truskawki są najpopularniejszymi owocami z tej grupy. Są źródłem wielu cennych witamin i mikroelementów. W 2013 roku około 57 tysięcy gospodarstw prowadziło uprawę tych owoców. W Polsce produkuje się bardzo dużo odmian tych słodkich owoców. Do unijnego rejestru Chronionych Oznaczeń Geograficznych w 2009 roku dostała się „truskawka kaszubska”. Jesteśmy trzecim producentem tych owoców w Unii Europejskiej, wyprzedzają nas tylko Niemcy i Hiszpania. Zajmujemy także dziesiąte miejsce na świecie. Głównymi państwami eksportu polskich truskawek są: Rosja, Białoruś, Niemcy, Holandia, Belgia.

Maliny są kolejnym powodem do dumy. Polska jest największym producentem tych owoców w Unii Europejskiej. Zaś na świecie zajmujemy drugie miejsce, wyprzedza nas tylko Rosja. Maliny posiadają wiele walorów zdrowotnych i niepowtarzalny smak. Cieszą się także ogromnym zainteresowaniem ze strony przemysłowej. Dzięki temu ich popularność jest tak duża i ciągle wzrasta.

Porzeczki są kolejnymi owocami z tej grupy cieszącymi się wielką popularnością. Zbiory tych owoców stanowią 30% zbiorów światowych. Tym samym zajmujemy drugie miejsce na świecie po Rosji. Polskie zbiory tych owoców to, aż 70% zbiorów Unii Europejskiej. W strukturze produkcji 77% stanowią porzeczki czarne, a 23% czerwone. Eksport tych owoców nie jest tak wielki i najczęściej wywożone są w postaci mrożonej. Bez względu na odmianę porzeczki są cennym źródłem witamin i minerałów. Zawierają 3 razy więcej witaminy C niż cytryny.


agroFakt

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Ekologia w rolnictwie

Ekologia w rolnictwie


Autor: Kamil Lewynsky


Współcześnie panuje moda na ekologię. Każdą z dziedzin naszego życia chcemy uczynić eco. Produkuje się ekologiczne pojazdy, korzysta z odnawialnych źródeł energii. Najpopularniejsza jest jednak żywność ekologiczna. Na każdym kroku możemy spotkać sklepy oferujące zdrową żywność. Dlatego też np. uprawa warzyw w ten sposób jest coraz bardziej popularna.


Rolnictwo ekologiczne jest alternatywą dla konwencjonalnego systemu gospodarowania. Dzięki świadomej rezygnacji z chemii w produkcji rolnej i stosowaniu naturalnych, nieprzetworzonych środków umożliwia produkcję zdrowej i ekologicznej żywności. Najważniejsze jest maksymalne wykorzystywanie atutów przyrody i zmniejszenia obciążenia środowiska naturalnego. Ekorolnictwo dotyczy zarówno uprawy roli jak i chowu zwierząt.

Ten sposób gospodarowania wyklucza używanie syntetycznych pestycydów, regulatorów wzrostu, nawozów mineralnych czy dodatków syntetycznych do pasz. Ważne jest stosowanie odpowiedniego płodozmianu. Ekologiczne rolnictwo uwzględnia także rezygnację z przemysłowej produkcji na wielkich farmach. Uprawa przenosi się na niewielkie poletka w systemie mozaikowym. Korzysta się z naturalnych osłon przed szkodnikami: drzew, krzewów. W takim systemie powszechne są nawozy zielone, które łączy się z kompostem, gnojownicą czy obornikiem. Używa się także odpowiednich maszyn, które chronią glebę i poprawiają jej strukturę. Odwracanie gleby niszczy naturalne uwarstwowienie mikroorganizmów glebowych. Wiele terenów już niestety nie nadaje się na uprawę, są zbyt zdegradowane. W hodowli zwierząt nie należy stosować antybiotyków, hormonów. Pasza, jaką karmimy zwierzęta, powinna pochodzić z własnego gospodarstwa. Hodowla odbywa się w systemie ściółkowym.

Ekorolnictwo jest o wiele bardziej czasochłonne i przynosi mniej plonów, dlatego ceny takich produktów są o wiele wyższe. Na szczęście z każdym rokiem przybywa osób i przedsiębiorstw zainteresowanych ekoplonami. Takie gospodarstwa dają także więcej miejsc pracy, dzięki czemu zmniejsza się bezrobocie na wsiach.

Konsumenci zwrócili uwagę, iż produkty, do których pielęgnacji użyto nawozów chemicznych są niezdrowe. Najpierw nacisk położono na żywienie dzieci. Następnie wszyscy zapragnęli odżywiać się zdrowo. Żywność ekologiczna z każdym rokiem staje się coraz bardziej popularna. Zmienia się przy tym podejście rolników. Coraz więcej osób przekształca swoje gospodarstwa. Uprawa owoców, warzyw czy innych produktów spożywczych jest coraz bardziej opłacalna i atrakcyjna.


agroFakt

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Królowe polskich sadów

Królowe polskich sadów


Autor: Kamil Lewynsky


Owoce są bardzo ważnym składnikiem ludzkiego pokarmu. Najlepiej kiedy są spożywane w całości. Wtedy otrzymuje najwięcej substancji odżywczych i witamin, jakie może nam ofiarować dany owoc. Popularne są także soki i sałatki owocowe. Rynek oferuje nam ogromny wybór tych produktów.


Sadownictwo to jedna z najpopularniejszych odmian ogrodnictwa. Zajmuje się uprawą roślin wieloletnich. Są nimi drzewa, krzewy, krzewinki i byliny, dające owoce jadalne. Według danych FAO z 2004 roku Polska zajmuje dwudzieste piąte miejsce spośród 178 krajów świata w produkcji owoców. Polska jest znaczącym producentem w Unii Europejskiej i na świecie.

Uprawa owoców w Polsce to przede wszystkim jabłka. Są one największym dobrem narodowym Polaków. 71% uprawianych drzew sadowniczych to jabłonie. 13% stanowią wiśnie, 7% śliwy, 4% czereśnie i grusze, pozostały 1 % stanowią brzoskwinie i morele. W 2013 roku Polacy zebrali 3085 tys. ton jabłek, z czego eksportowano 1230 tys. ton. Głównym zagranicznym rynkiem zbytu dla polskich jabłek jest Rosja. Pozostałe to kraje Unii Europejskiej, Ukraina, Białoruś i Kazachstan. W skali globalnej Polska zajmuje 4 miejsce. Wyprzedzają ją tylko Chiny, Stany Zjednoczone i Turcja.

Polskie sady jabłoniowe są bardzo zróżnicowane. Wyróżnia się około 10 odmian gatunkowych. Najpopularniejszą z nich jest „Idared”. Do unijnego rejestru Chronionych Oznaczeń Geograficznych w 2010 i 2011 roku zostały wpisane dwa gatunki polskich jabłek: jabłka łąckie i jabłka grójeckie. Wyjątkowość jabłek polega na ich bogactwie w witaminy, przede wszystkim w witaminę C, i minerały. Ich wyjątkowy smak zawdzięczają kwasowi jabłkowemu i cytrynowemu oraz cukrom. Ze względu na swoją niską zawartość kaloryczną są szeroko stosowane w dietetyce.

Chlubę Polsce przynosi także produkcja wiśni. Jesteśmy największym producentem w Unii Europejskiej. Zaś na świecie zajmujemy trzecie miejsce po Turcji i Rosji. Największe jej uprawy znajdują się w województwie mazowieckim. Jak i w przypadku jabłek, wyróżnia się kilka odmian, z których najpopularniejszą jest „Łutówka”.

Owoce są bardzo ważnym składnikiem ludzkiego żywienia. Dlatego też Agencja Rynku Rolnego prowadzi wiele kampanii zachęcających do jedzenia tych produktów. Koncepcje te w szczególności skierowane są do dzieci, aby już od najmłodszych lat uczyć dobrych nawyków żywieniowych. Jednym z takich projektów był unijny program „Owoce i naczynia w szkole”. Instytucja ta zajmuje się także programami promującymi polskie produkty za granicą. Promowane są one pod hasłem „Polska smakuje”.


agroFakt

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Agroturystyka w Polsce

Agroturystyka w Polsce


Autor: Kamil Lewynsky


Współcześnie mamy do czynienia ze wzrostem zainteresowania wsią. Ludzie chętnie korzystają ze spokoju i uroku wiejskiego. W dzisiejszych czasach chcemy być bliżej natury, uciekamy od miejskiego gwaru i pędu. Z tego powodu coraz częściej możemy spotkać gospodarstwa nastawione na turystykę, tak zwana agroturystyka. Jest ona często alternatywą dla rolnictwa.


Gospodarstwa agroturystyczne cieszą się ogromną popularnością. Przyciągają tłumy turystów spragnionych kontaktu z naturą. Takie gospodarstwa oferują wypoczynek zbliżony do warunków wiejskich. Zagwarantowany jest bliski kontakt z naturą i zwierzętami. Można zasmakować wiejskiego życia w każdym aspekcie. Jak donoszą portale podające informacje rolnicze, w Polsce istnieje około 12 tysięcy gospodarstw agroturystycznych, które oferują około 100 tysięcy miejsc noclegowych. Najwięcej takich kwater znajduje się w województwach: małopolskim, podkarpackim i pomorskim. Z tego rodzaju wypoczynku w naszym kraju korzysta rocznie 1 milion – 1,5 miliona turystów.

Takie gospodarstwo może założyć zarówna rolnik, jak i osoba nie związana z rolnictwem. Rolnik musi posiadać do swojej dyspozycji co najmniej 1 hektar ziemi. Musi także zgłosić to do urzędu gminy i wpisać do ewidencji usług hotelarskich. Podstawowym warunkiem, jaki należy spełniać to, co najmniej 5 pokoi oddanych do dyspozycji klientów. Należy także pamiętać o ciekawej lokalizacji. Obowiązkowo musi znajdować się w pobliżu, jakiegoś interesującego obiektu, np. stawu, lasu czy jeziora. Koniecznie musi być otoczony zielenią, której tak bardzo spragnione są osoby z wielkich miast. Osoba, która nie jest rolnikiem także może założyć gospodarstwo agroturystyczne. Taka osoba powinna zgłosić swoją działalność do CEIDG, urzędu skarbowego, ZUS i założyć konto bankowe, a także wpisać gospodarstwo do ewidencji obiektów świadczących usługi hotelarskie. Państwo, aby zwiększyć zainteresowanie wsią oferuje liczne dopłaty do rolnictwa, dla osób pragnących prowadzić taką działalność.

Właściciele gospodarstw agroturystycznych mogą kusić wieloma atrakcjami. Największym powodzeniem cieszy się domowa, regionalna kuchnia, najlepiej z wykorzystaniem składników z własnej produkcji. Gospodarze często organizują także przejażdżki bryczką, ogniska, grzybobrania, spływy kajakowe. Klienci korzystają z nauki pieczenia chleba, wędzenia kiełbasy czy dziergania koronek. Właściciele agroturystyki często poszerzają swoją ofertę o sprzedaż żywności z ekologicznych upraw.


agroFakt

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.